Aktarım (Transferans) (İng: transference), psikoterapi sürecinde danışanın geçmişteki önemli figürlerine (genellikle ebeveynler) yönelik duygu, beklenti ve ilişki kalıplarını bilinçdışı olarak terapiste yönlendirmesidir. Psikanalizin temel kavramlarından biridir.
Sigmund Freud, aktarımı ilk başta tedavinin önünde bir engel olarak görmüş, ancak zamanla terapötik sürecin en değerli aracı olduğunu fark etmiştir. Aktarım sayesinde danışanın bilinçdışı ilişki kalıpları terapi odasında canlı bir biçimde ortaya çıkar ve üzerinde çalışılabilir hale gelir.
Aktarım olumlu (terapiste sevgi, hayranlık, güven) veya olumsuz (öfke, güvensizlik, korku) olabilir. Her iki biçim de terapötik açıdan değerlidir çünkü danışanın ilişki kalıplarını, beklentilerini ve çözümlenmemiş çatışmalarını görünür kılar. Aktarım ilişkisinin yorumlanması, psikodinamik terapilerin merkezi müdahalelerinden biridir.
Karşı aktarım (countertransference) ise terapistin danışana yönelik duygusal tepkilerini ifade eder. Modern psikanalizde karşı aktarım, danışanın iç dünyasını anlamak için yararlı bir bilgi kaynağı olarak değerlendirilir.
Ayrıca bakınız: Olumsuz Aktarım, Karşı Aktarım, Psikanaliz, Freud, Psikoterapi, Direnç