Ampirik (İng: empirical), bilginin spekülatif veya kuramsal çıkarımlar yerine gözlem, deney ve sistematik veri toplama yoluyla elde edilmesini ifade eden bilimsel yaklaşımdır.
Ampirizm, bilginin kaynağını deneyimde arayan felsefi geleneğe dayanır. John Locke, David Hume ve George Berkeley gibi İngiliz ampirikleri, insan zihninin doğuşta boş bir levha (tabula rasa) olduğunu ve tüm bilginin duyusal deneyimler yoluyla edinildiğini savunmuşlardır. Bu gelenek, modern bilimsel yöntemin felsefi temelini oluşturmuştur.
Psikolojide ampirik yaklaşım, psikolojinin felsefi spekülasyondan ayrılarak bağımsız bir bilim dalı haline gelmesinde belirleyici olmuştur. Wilhelm Wundt’un laboratuvar çalışmaları, davranışçılığın gözlenebilir davranışlara odaklanması ve günümüzün kanıta dayalı psikoloji hareketi ampirik geleneğin ürünleridir.
Ampirik araştırma, gözlem, anket, deney, korelasyon çalışması ve vaka incelemesi gibi yöntemlerle gerçekleştirilir. “Ampirik kanıt” ifadesi, bir iddianın sistematik veri toplama ile desteklendiği anlamına gelir ve bilimsel söylemde güvenilirliğin temel ölçütüdür.
Ayrıca bakınız: Bilimsel Yöntem, Deneysel Psikoloji, Araştırma Yöntemleri, Hipotez, Pozitivizm