Başarı Korkusu (İng: fear of success), bireyin başarılı olma olasılığı karşısında yaşadığı kaygı, çekinme ve sabotaj davranışlarını ifade eden psikolojik bir kavramdır. Matina Horner tarafından 1968’de yapılan araştırmayla literatüre kazandırılmıştır.
Horner’ın araştırmasına göre özellikle kadınlar, başarının sosyal dışlanma, sevilmeme veya kadınlık rolüyle çatışma gibi olumsuz sonuçlar doğuracağı endişesiyle başarıdan kaçınma eğilimi gösterebilir. Ancak sonraki çalışmalar, başarı korkusunun cinsiyetten bağımsız olarak her bireyde görülebileceğini ortaya koymuştur.
Başarı korkusunun temelinde çeşitli psikolojik dinamikler yatar: Başarının getireceği artan beklentiler ve sorumluluktan çekinme, başarılı olunduğunda çevrenin kıskançlık veya düşmanlık göstereceği inancı, sahtecilik sendromu (başarının hak edilmediği duygusu) ve başarının mevcut ilişkileri veya aidiyet duygusunu tehdit edeceği korkusu.
Davranışsal olarak başarı korkusu, son anda işleri erteleme, sınavdan önce çalışmayı bırakma, hedefleri düşük tutma veya başarıya yaklaştıkça performansın düşmesi gibi öz-sabotaj örüntüleriyle kendini gösterir. Terapi sürecinde bilişsel yeniden yapılandırma ve başarıyla ilişkili olumsuz inançların sorgulanması etkili yaklaşımlar arasındadır.
Ayrıca bakınız: Özgüven, Kaygı (Anksiyete), Motivasyon, Mükemmeliyetçilik