Bellek (İng: memory), bilginin kodlanması, depolanması ve geri çağrılması süreçlerini kapsayan temel bilişsel işlevdir. Bellek, bireyin geçmiş deneyimlerinden öğrenmesini, kimlik duygusunu sürdürmesini ve günlük yaşamda işlevsel olmasını sağlar.
Bellek geleneksel olarak üç aşamalı bir model ile açıklanır: Duyusal bellek (çevresel uyaranların çok kısa süre tutulması), kısa süreli bellek (sınırlı miktarda bilginin saniyeler-dakikalar boyunca tutulması) ve uzun süreli bellek (bilginin saatlerden yıllara kadar saklanması). Alan Baddeley’nin çalışma belleği modeli, kısa süreli belleği fonolojik döngü, görsel-mekânsal taslak ve merkezi yönetici bileşenleriyle genişletmiştir.
Uzun süreli bellek, açık (deklaratif) bellek ve örtük (prosedürel) bellek olarak ikiye ayrılır. Açık bellek, bilinçli olarak hatırlanan olayları (epizodik bellek) ve genel bilgileri (semantik bellek) içerir. Örtük bellek ise bisiklet sürme gibi motor becerileri ve alışkanlıkları kapsar.
Bellek araştırmaları, unutmanın pasif bir bozulma mı yoksa aktif bir bastırma mı olduğu, yanlış anıların nasıl oluştuğu ve belleğin yeniden yapılandırıcı doğası gibi konuları incelemeye devam etmektedir. Travmatik deneyimlerin bellek üzerindeki etkileri, klinik psikolojide önemli bir çalışma alanıdır.
Ayrıca bakınız: Bilişsel Süreçler, Bilişsel Gelişim, Dikkat, Öğrenme