Çocuk İstismarı (İng: child abuse), bir yetişkinin veya bakım verenin çocuğa fiziksel, cinsel, duygusal zarar vermesi veya çocuğun temel ihtiyaçlarını karşılamaması (ihmal) durumudur. Çocuk istismarı, çocuğun fiziksel sağlığını, duygusal gelişimini ve genel refahını tehdit eden ciddi bir halk sağlığı sorunudur.
İstismar türleri: Fiziksel istismar (vurma, yakma, sarsma), cinsel istismar (cinsel amaçlı her türlü temas veya teşhir), duygusal/psikolojik istismar (sürekli aşağılama, tehdit, reddetme, yok sayma) ve ihmal (beslenme, barınma, sağlık, eğitim veya duygusal ihtiyaçları karşılamama). İhmal, en yaygın ancak en az rapor edilen istismar türüdür.
Çocuk istismarının uzun vadeli etkileri derin ve yaygındır: TSSB, depresyon, kaygı bozuklukları, bağlanma sorunları, düşük özsaygı, öğrenme güçlükleri, davranış problemleri ve ilişki sorunları. ACE (Olumsuz Çocukluk Deneyimleri) araştırmaları, çocukluk dönemi istismarının yetişkinlikte kalp hastalığı, diyabet ve kanser riskini bile artırdığını göstermiştir.
Çocuklarda travmanın etkileri ve tedavi yaklaşımları için travmatik yaşantılar sayfamızı inceleyebilirsiniz.
Ayrıca bakınız: Travma, Travma Sonrası Stres Bozukluğu, Bağlanma, Gelişim Psikolojisi