Oryantasyon bozukluğu (İng: disorientation), bireyin zaman, mekan, kişi veya durum hakkındaki farkındalığını yitirmesi durumudur. Bilinç düzeyindeki değişikliklerin önemli bir klinik göstergesidir.
Oryantasyon (yönelim), dört temel boyutta değerlendirilir: zamana yönelim (bugünün tarihi, günü, yılı), mekana yönelim (nerede olduğunu bilme), kişiye yönelim (kim olduğunu, çevresindekileri tanıma) ve duruma yönelim (neden burada olduğunu anlama). Klinik değerlendirmede genellikle önce zamana yönelim bozulur, ardından mekana ve en son kişiye yönelim etkilenir.
Oryantasyon bozukluğunun başlıca nedenleri arasında deliryum (akut konfüzyon durumu), demans (Alzheimer hastalığı gibi), kafa travması, inme, ağır enfeksiyonlar, metabolik bozukluklar, madde intoksikasyonu ve ciddi psikiyatrik durumlar yer alır. Deliryumda oryantasyon bozukluğu dalgalanma gösterirken, demansta genellikle ilerleyici bir bozulma söz konusudur.
Oryantasyon değerlendirmesi, mental durum muayenesinin standart bir bileşenidir. Mini Mental Durum Muayenesi (MMSE) gibi tarama araçları oryantasyon sorularını içerir.
Ayrıca bakınız: Deliryum, Demans, Bilinç, Nöropsikoloji, Psikopatoloji, Alzheimer