Yeme Bozuklukları (İng: eating disorders), yeme davranışlarında ciddi bozulmalarla karakterize edilen, bireyin fiziksel sağlığını ve psikososyal işlevselliğini önemli ölçüde etkileyen ruhsal bozukluklar grubudur.
DSM-5’te tanımlanan başlıca yeme bozuklukları: Anoreksiya nervoza (aşırı yeme kısıtlaması ve kilo almaktan yoğun korku), bulimia nervoza (tıkınırcasına yeme dönemlerinin ardından telafi davranışları — kusma, laksatif, aşırı egzersiz), tıkınırcasına yeme bozukluğu (telafi davranışı olmaksızın kontrol edilemeyen aşırı yeme) ve kaçıngan/kısıtlayıcı yiyecek alımı bozukluğu (ARFID).
Yeme bozuklukları çok faktörlü bir etiyolojiye sahiptir: Genetik yatkınlık, nörobiyolojik faktörler (serotonin düzensizliği), psikolojik özellikler (mükemmeliyetçilik, düşük özsaygı), aile dinamikleri ve sosyokültürel baskılar (zayıflık ideali, medya etkisi) bir arada rol oynar.
Yeme bozuklukları her yaş, cinsiyet ve etnik kökenden bireyi etkileyebilir, ancak ergen kızlarda ve genç kadınlarda prevalansı daha yüksektir. Erkeklerde giderek artan oranlarda tanınmaktadır. Tedavi, beslenme danışmanlığı, psikoterapi ve gerektiğinde psikiyatrik ilaç tedavisini içeren multidisipliner bir yaklaşım gerektirir.
Ayrıca bakınız: Anoreksiya Nervoza, Bulimia Nervoza, Beden İmgesi, Hiperfaji