Bağdaştırma (Akomodasyon) (İng: accommodation), Jean Piaget’nin bilişsel gelişim kuramında, mevcut şemaların yeni bilgiye uyum sağlamak amacıyla değiştirilmesi veya yeniden düzenlenmesi sürecidir. Özümlemenin (assimilation) tamamlayıcısıdır.
Piaget’ye göre çocuklar çevreleriyle etkileşim kurarken iki temel bilişsel süreç kullanır: özümleme (yeni bilgiyi mevcut şemalara uydurma) ve bağdaştırma (şemaları yeni bilgiye göre değiştirme). Bağdaştırma, mevcut şemaların yetersiz kaldığı durumlarda devreye girer.
Örneğin, tüm dört ayaklı hayvanları “köpek” olarak adlandıran bir çocuk bir kedi gördüğünde başlangıçta onu da köpek olarak sınıflandırabilir (özümleme). Ancak kedinin miyavlaması, tırmanması ve farklı davranışları mevcut “köpek” şemasıyla uyuşmadığında çocuk şemasını değiştirerek yeni bir “kedi” kategorisi oluşturur (bağdaştırma).
Bağdaştırma, bilişsel gelişimin itici gücüdür. Piaget’nin denge (equilibration) kavramına göre birey, özümleme ve bağdaştırma arasında sürekli bir denge arayışındadır. Dengesizlik (disequilibrium) yaşandığında — yani mevcut şemalar dünyayı açıklamada yetersiz kaldığında — bağdaştırma yoluyla bilişsel gelişim gerçekleşir.
Ayrıca bakınız: Özümleme, Şema, Piaget, Bilişsel Gelişim, Denge, Gelişim Psikolojisi