Aleksitimi (İng: alexithymia), bireyin kendi duygularını tanımlama, ifade etme ve ayırt etme konusunda yaşadığı ciddi güçlüktür. Yunan kökenli bir terim olup “duyguları söze dökmemek” anlamına gelir (a-lexis-thymos). Peter Sifneos tarafından 1972’de kavramsallaştırılmıştır.
Aleksitiminin dört temel özelliği vardır: Duyguları tanımlamada güçlük, duyguları bedensel duyumlardan ayırt etmede güçlük (örneğin gerginlik hissini öfkeyle ilişkilendirememe), duyguları başkalarına anlatmada güçlük ve dışa dönük, somut düşünme tarzı (hayal gücü ve içsel yaşama ilginin sınırlı olması).
Aleksitimi, normal bir kişilik değişkeni olarak değerlendirilir ve genel nüfusta yaklaşık %10 oranında görüldüğü tahmin edilmektedir. Psikosomatik bozukluklar, yeme bozuklukları, bağımlılık, otizm spektrum bozukluğu ve TSSB ile güçlü ilişkisi vardır. Erkeklerde kadınlara göre daha yaygın gözlemlenir.
Terapi sürecinde aleksitimik bireyler duyguları sözel olarak ifade etmekte zorlandıklarından, sanat terapisi, beden odaklı yaklaşımlar ve duygu psikoeğitimi gibi alternatif müdahaleler kullanılır.
Ayrıca bakınız: Duygu, Psikosomatik, Otizm, Duygusal Düzenleme