Anormal Psikoloji (İng: abnormal psychology), normalden sapan davranışları, düşünce kalıplarını ve duygusal durumları inceleyen psikoloji dalıdır. Psikolojik bozuklukların tanımı, sınıflandırılması, nedenleri, belirtileri ve tedavi yaklaşımlarını konu alır.
“Anormallik” kavramı psikolojide dört temel ölçütle değerlendirilir: İstatistiksel sapma (çoğunluktan farklılık), toplumsal norm ihlali (kültürel kurallara aykırılık), bireysel sıkıntı (kişinin kendisinin rahatsızlık duyması) ve işlevsellikte bozulma (günlük yaşam aktivitelerini sürdürememe). Bu ölçütlerin hiçbiri tek başına yeterli değildir; anormallik değerlendirmesi bütüncül bir yaklaşım gerektirir.
Anormal psikolojide başlıca perspektifler şunlardır: Biyolojik yaklaşım (genetik, nörokimyasal dengesizlikler), psikodinamik yaklaşım (bilinçdışı çatışmalar), davranışçı yaklaşım (öğrenilmiş uyumsuz davranışlar), bilişsel yaklaşım (çarpıtılmış düşünce kalıpları) ve biyopsikososyal model (tüm faktörlerin etkileşimi).
DSM-5 (Ruhsal Bozuklukların Tanısal ve İstatistiksel El Kitabı) ve ICD-11, psikolojik bozuklukların sınıflandırılmasında kullanılan temel referans kaynaklarıdır. Anormal psikoloji, klinik psikoloji ve psikiyatri uygulamalarının bilimsel temelini oluşturur.
Ayrıca bakınız: Klinik Psikoloji, Depresyon, Kaygı (Anksiyete), Kişilik Bozuklukları