Davranış Değiştirme (İng: behavior modification), öğrenme ilkelerine — özellikle edimsel koşullanma ve klasik koşullanma — dayalı olarak istenmeyen davranışları azaltmayı ve istenen davranışları artırmayı hedefleyen sistematik bir müdahale yaklaşımıdır.
Davranış değiştirme teknikleri, B.F. Skinner’ın edimsel koşullanma araştırmalarından doğmuştur. Temel ilke, davranışların sonuçları tarafından şekillendirildiğidir: Ödüllendirilen davranışlar tekrarlanma eğilimindeyken, cezalandırılan veya sonuç getirmeyen davranışlar azalır. Başlıca teknikler arasında pozitif pekiştirme (istenen davranışa ödül verme), negatif pekiştirme (hoş olmayan uyaranı kaldırma), söndürme (istenmeyen davranışı görmezden gelme) ve şekillendirme (hedef davranışa adım adım yaklaştırma) yer alır.
Davranış değiştirme, özel eğitimde öğrenme güçlüğü olan çocuklara beceri kazandırma, otizm spektrum bozukluğunda uygulamalı davranış analizi (ABA), sınıf yönetiminde ödül sistemleri, bağımlılık tedavisi ve kilo yönetimi gibi geniş bir alanda uygulanır.
Eleştirmenler, davranış değiştirmenin bireyin iç dünyasını (düşünce, duygu, motivasyon) göz ardı ettiğini ileri sürer. Bu nedenle modern uygulamalarda bilişsel stratejilerle bütünleştirilmiş formları tercih edilmektedir.
Ayrıca bakınız: Davranışçı Yaklaşım, Edimsel Koşullanma, Olumlu Pekiştireç, Söndürme