Sapir-Whorf Hipotezi olarak da bilinen Dilsel Görelilik Teorisi, konuştuğumuz dilin düşüncelerimizi, algılarımızı ve dünya görüşümüzü etkilediğini öne sürer. Bu teoriye göre, farklı diller ve yapıları, o dilleri konuşanların düşünme ve gerçekliği deneyimleme biçimlerini şekillendirir. Hipotez iki versiyondan oluşur: dilin düşünceyi belirlediğini iddia eden güçlü versiyon ve dilin düşünceyi sadece bir dereceye kadar etkilediğini öne süren zayıf versiyon.
Örnek: Dilsel göreliliğin ünlü bir örneği, farklı kültürlerin renkleri algılama ve tanımlama biçimidir. Bazı dillerde belirli renkler arasında hiçbir ayrım yapılmazken, diğer dillerde aynı rengin farklı tonları için birden fazla kelime vardır. Bu durum, farklı dilleri konuşanların renkleri ayırt etme ve kategorize etme konusunda farklı yeteneklere sahip olmasına yol açabilir.
“İnsanlar ne tek başlarına nesnel dünyada ne de normal olarak anlaşıldığı şekliyle tek başlarına sosyal faaliyet dünyasında yaşarlar, ancak toplumlarının ifade aracı haline gelen belirli bir dilin merhametine çok bağlıdırlar.” – Edward Sapir
Ayrıca bakınız: Bilişsel dilbilim, Dil edinimi, Kültürel görecelilik
(İng. Theory of Linguistic Relativity)