Filial Terapi (İng: Filial Therapy), ebeveynlerin oyun terapisi becerilerini öğrenerek çocuklarıyla terapötik oyun oturumları gerçekleştirmesini sağlayan bir aile müdahale modelidir. Temel amacı ebeveyn-çocuk ilişkisini güçlendirmek ve çocuğun duygusal ihtiyaçlarına daha duyarlı bir ebeveynlik pratiği geliştirmektir.
Filial terapi, 1960’larda Bernard ve Louise Guerney tarafından geliştirilmiştir. Model, çocuk merkezli oyun terapisinin temel ilkelerini (koşulsuz kabul, empatik dinleme, çocuğun liderliğini takip etme) ebeveynlere öğretir. Ebeveynler, terapistin gözetiminde yapılandırılmış oyun oturumları düzenleyerek çocuklarıyla yeni bir iletişim dili kurarlar.
Süreç genellikle 10-20 hafta sürer ve şu aşamalardan oluşur: Ebeveynlere oyun terapisi becerilerinin öğretilmesi, süpervizyon altında uygulama yapılması ve becerilerin ev ortamına aktarılması. Araştırmalar, filial terapinin çocuklarda davranış problemlerini azalttığını, ebeveyn-çocuk ilişkisini güçlendirdiğini ve ebeveynlerin stres düzeyini düşürdüğünü göstermektedir.
Günlük hayatta filial terapi, özellikle bağlanma sorunları yaşayan ailelerde, boşanma süreçlerinde ve çocuğun duygusal düzenleme güçlükleri olduğu durumlarda tercih edilir. Ebeveynin terapötik sürecin aktif bir parçası haline gelmesi, değişimin kalıcılığını artırır.
Aile ilişkileri ve bağlanma konusunda ebeveyn rehberlerimizi inceleyebilirsiniz.
Ayrıca bakınız: Oyun Terapisi, Çocuk Merkezli Oyun Terapisi (CCPT), Bağlanma, Güvenli Bağlanma, Ebeveynlik Stilleri




