Kaçınma Terapisi (İng: aversion therapy), istenmeyen bir davranışı hoş olmayan bir uyaranla eşleştirerek o davranıştan kaçınmayı sağlamayı hedefleyen davranışçı bir terapi tekniğidir. Klasik koşullanma ilkelerine dayanır.
Kaçınma terapisinde, bireyin bırakmak istediği davranış (örneğin alkol tüketimi) hoş olmayan bir deneyimle (mide bulantısı uyandıran bir ilaç, elektrik şoku veya olumsuz bir imge) sistematik olarak eşleştirilir. Tekrarlanan eşlemeler sonucunda birey, söz konusu davranışla ilişkili olumsuz bir koşullu tepki geliştirir ve davranıştan kaçınmaya başlar.
Tarihsel olarak kaçınma terapisi, alkol bağımlılığı, sigara içme ve tırnak yeme gibi alışkanlıkların tedavisinde kullanılmıştır. Ancak etik kaygılar nedeniyle günümüzde kullanımı oldukça sınırlanmıştır. Özellikle elektrik şoku gibi fiziksel ceza içeren uygulamalar büyük ölçüde terk edilmiş, yerini bilişsel davranışçı terapi ve motivasyonel görüşme gibi daha insancıl yaklaşımlara bırakmıştır.
Modern uygulamalarda kaçınma terapisi, genellikle imgesel (covert sensitization) formda kullanılır: Danışan, istenmeyen davranışı hayal ederken aynı anda olumsuz sonuçları canlı bir şekilde imgeler.
Ayrıca bakınız: Davranışçı Yaklaşım, Klasik Koşullanma, Sistematik Duyarsızlaştırma