Oyun terapisi (İng: play therapy), çocukların duygusal ve davranışsal sorunlarını oyun aracılığıyla ifade etmelerine ve çözmelerine yardımcı olan terapötik bir yaklaşımdır. Oyun, çocuğun doğal iletişim dilidir; yetişkinler sorunlarını sözcüklerle ifade ederken çocuklar oyun yoluyla iç dünyalarını dışa vururlar.
Oyun terapisinin kökenleri 1900’lerin başına dayanır. Hug-Hellmuth, Anna Freud ve Melanie Klein çocuklarla psikanalitik çalışmalarda oyunu kullanmışlardır. Virginia Axline, Carl Rogers’ın danışan merkezli yaklaşımını çocuklara uyarlayarak çocuk merkezli oyun terapisini geliştirmiş; Garry Landreth bu yaklaşımı sistemleştirmiştir.
Oyun terapisinin başlıca türleri arasında çocuk merkezli (yönlendirilmemiş), yapılandırılmış (yönlendirilmiş), deneyimsel, filial terapi ve kum terapisi yer alır. Genellikle 3-12 yaş grubu çocuklara uygulanır ve özel donanımlı bir oyun odasında gerçekleştirilir. Kaygı, saldırganlık, travma, ayrılık kaygısı, özgüven eksikliği ve sosyal beceri güçlükleri başlıca uygulama alanlarıdır.
Araştırmalar, oyun terapisinin çocuklarda duygusal düzenleme, öz ifade ve kişiler arası ilişkilerde anlamlı iyileşmeler sağladığını göstermektedir. Uluslararası Oyun Terapisi Derneği (A4PT) bu alandaki standartları belirleyen önemli kuruluşlardan biridir.
Oyun terapisi hakkında detaylı bilgi için mucahiteminturk.com/oyun-terapisi sayfasını ziyaret edebilirsiniz.
Ayrıca bakınız: Çocuk Merkezli Oyun Terapisi (CCPT), Filial Terapi, Gelişim Psikolojisi, Sembolik Oyun, Bağlanma