Sinaps (İng: synapse), iki nöron arasında veya bir nöron ile hedef hücre (kas, bez) arasında sinyalin iletildiği özelleşmiş bağlantı noktasıdır. Sinir sistemindeki iletişimin temel yapısal birimidir.
Sinapslar iki temel türe ayrılır: kimyasal sinapslar ve elektriksel sinapslar. Kimyasal sinapslar çok daha yaygındır ve nörotransmitter adı verilen kimyasal haberciler aracılığıyla sinyal iletir. Presinaptik nörondan salınan nörotransmitterler sinaptik aralığı geçerek postsinaptik nörondaki reseptörlere bağlanır ve uyarıcı veya engelleyici bir etki oluşturur.
Sinaptik iletim öğrenme ve belleğin nörobilimsel temelini oluşturur. Donald Hebb’in 1949’da formüle ettiği ilkeye göre “birlikte ateşlenen nöronlar birlikte bağlanır” — yani sık kullanılan sinaptik bağlantılar güçlenir (uzun süreli potansiyasyon), kullanılmayanlar ise zayıflar (sinaptik budanma). Bu mekanizma, nöroplastisitenin temelidir.
Birçok psikiyatrik ve nörolojik bozukluk sinaptik iletim sorunlarıyla ilişkilidir. Antidepresanlar, antipsikotikler ve anksiyolitikler gibi psikofarmakolojik ajanlar sinaptik düzeyde etki gösterir.
Ayrıca bakınız: Nöron, Akson, Dendrit, Nörotransmitter, Nöroplastisite, Dopamin, Serotonin