Şizoid Kişilik (İng: schizoid personality), bireyin sosyal ilişkilerden kaçınması, duygusal ifadesinin kısıtlı olması ve yalnız aktiviteleri tercih etmesiyle karakterize edilen bir kişilik bozukluğudur. DSM-5’te B kümesi kişilik bozuklukları arasında sınıflandırılır.
Şizoid kişilik bozukluğu olan bireyler, yakın ilişkiler kurmaktan kaçınır, başkalarının övgü veya eleştirisine karşı kayıtsız görünür ve duygusal olarak soğuk veya mesafeli bir izlenim verir. Bu bireyler, aile ilişkileri dahil olmak üzere samimi ilişkiler arzulamaz ve genellikle yalnız başına yapılan işleri veya hobileri tercih eder. Ancak bu durum, sosyal kaygıdan kaynaklanan bir çekingenlik değil; sosyal etkileşime yönelik gerçek bir ilgisizliktir.
Şizoid kişilik, şizofreni ile karıştırılmamalıdır. Şizoid kişilik bozukluğunda gerçeklik algısı bozulmaz; bireyler düşünce ve algı bakımından normaldir. Ancak şizoid kişilik özellikleri, şizotipal kişilik bozukluğu ve şizofreni spektrumundaki diğer bozukluklarla bazı ortak özellikler taşıyabilir.
Tedavide bireysel psikoterapi, özellikle psikodinamik ve bilişsel davranışçı yaklaşımlar kullanılabilir, ancak bu bireyler genellikle tedaviye kendileri başvurmazlar.
Ayrıca bakınız: Kişilik Bozuklukları, Şizofreni, İçe Dönüklük




