Enürezis (İng: enuresis), çocuğun yaşına uygun mesane kontrolü beklenen dönemde (genellikle 5 yaş ve sonrası) istemsiz olarak idrar kaçırması durumudur. Gece enürezisi (nokturnal enürezis / yatak ıslatma) en yaygın formudur.
Enürezis iki tipe ayrılır: Birincil enürezis (çocuk hiçbir zaman tam kuru kalmayı başaramamıştır) ve ikincil enürezis (en az 6 ay kuru kaldıktan sonra yeniden idrar kaçırma başlamıştır). İkincil enürezis genellikle psikolojik stres faktörleriyle — kardeş doğumu, okula başlama, aile içi çatışma, travma — ilişkilendirilir.
Birincil enüreziste genetik faktörler güçlü bir rol oynar: Ebeveynlerden biri enürezis öyküsüne sahipse çocukta görülme olasılığı %40, her ikisi de sahipse %77’dir. Fizyolojik faktörler arasında gece antidiüretik hormon (ADH) salınımının yetersizliği, mesane kapasitesinin küçüklüğü ve derin uyku döngüsü yer alır.
Tedavide davranışsal yaklaşımlar (alarm cihazı — “çan ve yastık” yöntemi), motivasyonel stratejiler (ödül sistemi), desmopressin (ADH analoğu) ve mesane eğitimi kullanılır. Alarm tedavisi en yüksek uzun vadeli başarı oranına sahiptir.
Çocuklarda regresif davranışlar ve ebeveyn yaklaşımı hakkında duygusal gelişim rehberlerimizi inceleyebilirsiniz.
Ayrıca bakınız: Gelişim Psikolojisi, Regresyon, Stres