Geri Çekilme (İng: withdrawal), bireyin kaygı, tehdit veya duygusal acı yaratan durumlardan fiziksel veya psikolojik olarak uzaklaşması şeklinde işleyen bir savunma mekanizmasıdır.
Geri çekilme farklı biçimlerde tezahür edebilir: Fiziksel geri çekilme (sosyal ortamlardan kaçınma, yalnız kalma), duygusal geri çekilme (duygusal olarak mesafe koyma, ilgisizleşme) ve fantezi yoluyla geri çekilme (hayal dünyasına sığınma, gerçeklikten kopma). Örneğin, iş yerinde sürekli eleştirilen bir çalışan toplantılarda giderek daha sessiz kalabilir; aile içi çatışmalarla başa çıkamayan bir ergen odasına kapanabilir.
Geçici ve bilinçli geri çekilme sağlıklı bir başa çıkma stratejisi olabilir — duygusal yoğunluk azaldıktan sonra duruma geri dönmek. Ancak kronik geri çekilme, sosyal izolasyona, depresyona ve ilişki sorunlarına yol açabilir. Şizoid kişilik bozukluğunda geri çekilme, temel bir kişilik örüntüsü olarak karşımıza çıkar.
Çocuklarda geri çekilme davranışı, travma, zorbalık veya aile içi sorunların önemli bir göstergesi olabilir ve dikkatle değerlendirilmelidir.
Ayrıca bakınız: Savunma Mekanizmaları, Kaygı (Anksiyete), Şizoid Kişilik




