Koşulsuz Tepki (İng: unconditioned response, UCR), bir organizmanın koşulsuz uyarana (KSU) karşı doğal ve öğrenilmemiş olarak verdiği otomatik tepkidir. Klasik koşullanmanın temel kavramlarından biridir.
Koşulsuz tepki, herhangi bir öğrenme sürecine gerek kalmadan ortaya çıkan refleksif bir yanıttır. Pavlov’un deneyinde yiyeceğin (koşulsuz uyaran) ağza konulmasıyla otomatik olarak salya salgılanması (koşulsuz tepki) buna klasik örnektir. Benzer şekilde, ani gürültüye irkilme, sıcak bir yüzeye dokunduğunda eli çekme veya göze toz kaçtığında göz kırpma koşulsuz tepkilerdir.
Klasik koşullanma sürecinde nötr bir uyaran (zil sesi), koşulsuz uyaranla (yiyecek) tekrarlanan eşleşmeler sonucunda tek başına benzer bir tepki (koşullu tepki — salya) uyandırmayı öğrenir. Koşullu tepki, koşulsuz tepkiye benzer ancak genellikle daha zayıftır.
Koşulsuz tepkiler biyolojik açıdan hayatta kalma değeri taşır: Korku tepkisi tehlikeden kaçmayı, mide bulantısı zehirli yiyeceklerden uzak durmayı sağlar. Fobilerin oluşumunda koşulsuz korku tepkisinin uygunsuz uyaranlarla eşleşmesi merkezi rol oynar.
Ayrıca bakınız: Klasik Koşullanma, Koşulsuz Uyaran, Şartlandırma, Fobi