Psikolojik Dayanıklılık (İng: resilience), bireyin zorluklar, travmalar, kayıplar veya stres kaynakları karşısında uyum sağlama, toparlanma ve hatta güçlenerek çıkma kapasitesidir.
Dayanıklılık, sabit bir kişilik özelliği değil, dinamik bir süreçtir. Birey, bazı alanlarda dayanıklı olurken diğerlerinde olmayabilir; yaşamın farklı dönemlerinde dayanıklılık düzeyi değişebilir. Emmy Werner’in Kauai boylamsal çalışması (1955’ten itibaren), yüksek riskli çevrelerde büyüyen çocukların yaklaşık üçte birinin beklentilerin aksine sağlıklı yetişkinler haline geldiğini göstermiş ve dayanıklılık araştırmalarının temelini atmıştır.
Dayanıklılığı destekleyen temel koruyucu faktörler: Bireysel faktörler (olumlu mizaç, problem çözme becerisi, öz-yeterlilik inancı), ilişkisel faktörler (en az bir güvenli bağlanma ilişkisi, destekleyici aile ortamı) ve toplumsal faktörler (kaliteli okul deneyimi, topluluk kaynakları). Bunlar arasında en güçlü koruyucu faktör, çocuğun yaşamında en az bir güvenilir yetişkinle anlamlı bir ilişki kurmasıdır.
Çocuklarda dayanıklılığı güçlendirmek için ebeveyn rehberlerimizi inceleyebilirsiniz.
Ayrıca bakınız: Stres, Bağlanma, Travma, Öz-Yeterlilik