İçgörü (İng: insight), bireyin kendi düşüncelerini, duygularını, davranış kalıplarını ve bunların altında yatan nedenleri anlama kapasitesidir. Psikolojide hem bilişsel hem de klinik bağlamda farklı anlamlarda kullanılan çok boyutlu bir kavramdır.
Klinik psikolojide içgörü, danışanın kendi psikolojik sorunlarının farkında olması ve bu sorunların kökenlerini anlaması anlamına gelir. Psikoanalitik terapide içgörü kazanma, bilinçdışı çatışmaların bilinç düzeyine taşınması ve anlamlandırılması sürecini ifade eder. “Aha anı” olarak da bilinen bu deneyim, terapötik değişimin önemli bir katalizörüdür.
Bilişsel psikolojide ise içgörü, bir problemin çözümünün aniden ve bütüncül olarak kavranmasıdır. Wolfgang Köhler’in şempanzelerle yaptığı deneylerde (1920’ler), hayvanların deneme-yanılma yerine bir anda çözümü “görmesi” içgörüsel öğrenmenin ilk deneysel kanıtlarını sunmuştur. Gestalt psikolojisi, bu süreci problemin unsurlarının yeniden yapılandırılması olarak açıklar.
Günlük hayatta içgörü, “neden her seferinde aynı hataları tekrarlıyorum?” sorusuna verilecek dürüst bir yanıtla başlayabilir. Terapi sürecinde içgörü, değişimin ön koşulu olmasa da genellikle motivasyonu ve öz-farkındalığı artırır.
Ayrıca bakınız: Psikanaliz, Farkındalık, Bilişsel Süreçler, Gestalt Psikolojisi