Prosopagnozi (İng: prosopagnosia, halk arasında “yüz körlüğü”), bireyin tanıdık yüzleri — hatta bazen kendi yüzünü — tanıyamaması durumudur. Görme keskinliği normal olmasına rağmen yüz algılama sürecinde özgül bir bozukluk söz konusudur.
Prosopagnozi, edinilmiş ve gelişimsel olmak üzere iki formda karşımıza çıkar. Edinilmiş prosopagnozi, beyin hasarı (özellikle fusiform girus ve oksipitotemporal bölge) sonucu ortaya çıkar. Gelişimsel (doğuştan) prosopagnozi ise herhangi bir beyin hasarı olmaksızın doğumdan itibaren var olan bir durumdur ve nüfusun yaklaşık %2-2.5’inde görüldüğü tahmin edilmektedir.
Prosopagnozili bireyler, yüzleri tanımak yerine saç modeli, giyim tarzı, ses ve yürüyüş gibi alternatif ipuçlarına başvurur. Sosyal ortamlarda tanıdıklarını tanıyamama ciddi utanç, kaygı ve sosyal kaçınma yaratabilir.
Fusiform yüz alanı (FFA), yüz algılama için özelleşmiş bir beyin bölgesidir ve prosopagnozinin nöroanatomik temelini oluşturur. Bu bölgenin keşfi, beynin yüzler için ayrı bir işleme modülüne sahip olduğunu göstermiştir.
Ayrıca bakınız: Agnozi, Algı, Temporal Lob, Nöropsikoloji, Fusiform Girus