Yansıtma (İng: projection), bireyin kendi kabul edilemez düşünce, duygu veya dürtülerini başkalarına atfetmesi şeklinde işleyen bir savunma mekanizmasıdır. Sigmund Freud tarafından tanımlanan ego savunma mekanizmaları arasında yer alır.
Yansıtmada birey, kendi içinde barındırdığı ancak farkında olmak istemediği duyguları veya nitelikleri başka kişilere yükler. Örneğin, eşine karşı güvensizlik hisseden ancak bunu kabul edemeyen bir kişi, eşini kıskanç olmakla suçlayabilir. Ya da iş yerinde yetersizlik hisseden bir çalışan, meslektaşlarının kendisini küçümsediğini düşünebilir — aslında küçümseme duygusu kendisine aittir.
Yansıtma, bireysel ilişkilerde olduğu kadar toplumsal düzeyde de gözlemlenir. Önyargılar ve stereotipler, gruplararası yansıtmanın örnekleridir. Bir topluluk, kendi içindeki kabul edilmeyen özellikleri “öteki” gruba atfedebilir.
Klinik pratikte yansıtma, paranoid düşünce kalıplarının temelinde sıkça yer alır. Paranoid kişilik yapısındaki bireylerin sürekli olarak başkalarının kendilerine zarar vereceğini düşünmesi, kendi saldırgan dürtülerinin yansıtılmasıyla açıklanabilir. Terapi sürecinde yansıtmanın farkına varılması, bireyin kendi iç dünyasını anlamasının önemli bir adımıdır.
Ayrıca bakınız: Savunma Mekanizmaları, Psikanaliz, Bilinçdışı Süreçler, İçe Atma